kannekar's profileMAMAYPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    October 13

    ยังอยู่เหมือนเดิม

    ไม่ได้หายไปไหน
    ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึง
    ไม่ใช่ว่าลืมกัน
    ไม่ใช่ว่าจะไม่อยากเจอ
    ไม่ใช่ว่าจะห่างกันไป
    แต่ใช่ว่า มีอะไรมากมายที่ต้องทำ และก็ยังเหมือนเดิม
    แต่ใช่ว่า คิดถึงเธอเสมอ อยู่ที่เธอแล้วล่ะจะคิดถึงเหมือนกันรึป่าว
    แต่ใช่ว่า อยากเจอเธอทุกวันแต่ทำไม่ได้เพราะเราอยู่ไกลกัน
    แต่ใช่ว่า แต่อยากมองดูเธอตอนที่มีความสุขตลอดไป
    และคิดถึงเราเป็นคนแรกที่เธอเสียใจ
    จะอยู่ตรงนี้แหละ
    ไม่ใช่ว่าจะรอ แต่ขอเป็นคนที่เธอไว้ใจก็พอ
    ต่างคนต่างใช้ชีวิตกัน
    ถ้าคนเราอยากอยู่ด้วยกันจริง แต่ถ้าเราไม่ได้รักกันล่ะ
    มันจะดีกว่าเก็บความรู้สึกนี้ที่สะสมมานานได้เหรอ
    และไม่ใช่จะไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไร
    แต่ก็ต้องทำเป็นคนโง่บ้างในบางครั้ง
    เพราะนั่นจะทำไม่ให้เราเสียใจกันทั้งสองคน
    อย่าห่วงเลยเราดีขึ้นมากมาย
    ใช้ชีวิตแบบรักตัวเองบ้าง รักคนอื่นมากไปแล้วนะ
    และสุดท้ายยังไงก็กลับมารักตัวเองเหมือนเดิม
    เราก็อยากให้เธอรักตัวเองบ้าง
    ทำตามที่ใจอยากทำ อย่าฝืน
    เพราะว่าการฝืนคือการหลอกตัวเอง
    แล้วถ้าคิดว่าหลอกตัวเองได้เราคงจะไม่ห้ามเธอต่อไป
    August 22

    เราต้องการอะไรกันแน่

    เคยคิดมั้ยว่าเราต้องการอะไรในชีวิต
    ตอนนี้เรากำลังสับสน
    ว่าเราที่เป็นอยู่คือทางที่เราเลือกแล้วมันดีรึป่าว
    ชีวิตคนเราสามารถเปลี่ยนไปในทุกๆนาทีนะ
    เวลาที่อยู่เหมือนจะยาวนาน
    แต่นี่ก็มาจะครึ่งชีวิตแล้วยังไม่มีอะไรที่มันพอเลย
    ถ้าเราต้องการที่จะมีคนอยู่ข้างๆเราคงจะไม่ได้อยู่ที่นี่ที่เป็นอยู่
    ถ้าเราต้องการอนาคตให้มันเป็นอย่างที่เราคิด
    นั่นคือเราต้องอยู่ตรงนี้และอดทนต่อไป
    งานกับคนที่เรารัก
    เราจะเลือกสิ่งใดดี
    ตอนนี้ไม่รู้จะเลือกอะไร
    เลือกงานที่เรารักแล้วเราก็เสียคนที่เรารักไป
    ถ้าเลือกคนที่เรารัก แล้วชีวิตเราจะเป็นยังไง
    ถ้าเค้าไม่ได้รักเรา
    เฮ้ออออออออออ ทำไงดี
    เวลามีไม่พอจริงๆ
    ไม่มีอะไรมาตัดสินว่าเราจะเลือกทางไหน
    มันถึงทางแยกแล้วล่ะ
    ถ้าเราเลือกงานแล้วเค้าจะเข้าใจเราบ้างมั้ย
    ทำไงดี
    ไม่รู้จะทำไง
    อยากกลับไปหานะ อยากกลับไปอยู่ข้างๆเหมือนเดิม
    แต่เรายังไม่อยากทิ้งโอกาศนี้ไปเลย
    รอได้มั้ย
    ขอเวลาอีกสักนิด
    แล้วเราจะกลับไปอย่างไม่เสียใจภายหลัง
    อย่างน้อยก็ขอให้เรามั่นใจความเป็นไประหว่างเรา
    เรากลัวสิ่งที่จะเกิดขึ้นตอนนี้
    เป็นเหมือนเดิมนะ
    อย่าทำให้เราลำบากใจมากไปกว่านี้เลย
    ขอร้องล่ะ เราจะเป็นเหมือนเดิม
    เพียงแค่กายเราไม่ได้อยู่ข้างกันเท่านั้นเอง
    แต่ใจเราสู้ด้วยกันเสมอนะ
    สัญญาว่าจะกลับไป
     
     
    August 16

    ชีวิตที่มีแต่ตัวเองกับเพื่อนที่ดุเราอยุ่ห่างๆตลอด

    เธอบอกให้ชั้นอยู่ตรงนี้ก่อน 
    แล้วให้ชั้นคิดว่ามันคือทางที่ดีที่สุดในตอนนี้
    แต่ไม่มีใครรู้ว่าเรารู้สึกเช่นไร
    ทำไงได้นะ เลือกที่จะก้าวมาแล้ว
    ถ้าคิดที่จะถอยหลังกลับไปตรงทางแยกที่เดินมาไกลแล้ว
    จะเสียเวลาไปโดยปล่าวประโยชน์
    สู้ที่จะค้นหาทางเดินที่มันอาจอยู่แค่หลุดดค้งหน้านี้ไป
    มันจะดีกว่ามั้ย
    ถึงจะเหนื่อย ทั้งที่ในมือไม่มีแม้น้ำสักหยดที่จะทำให้สดชื่นเลย
    แต่ก็ยังเหลือน้ำตาที่ยังอยู่ในร่างกายเรา
    ถ้าน้ำตายังไม่ไหล อย่างน้อยเราก็ยังไม่ตาย
    เพราชีวิตคนเรานั้นต้องยังมีน้ำหล่อเลี้ยงอยู่เสมอ
    และในใจก็ยังคิดว่ายังมีเอเป็นเพื่อนที่เข้าใจเรามาตลอด
    ขอบคุณนะ ที่ไม่เคยทิ้งเรา จริงๆ
    June 26

    ทำไมมันเรื่อยเปื่อย.......ซะ

    เช้าตื่นนอน
    กลางวันทำงาน
    เย็นกิน
    กลางคืนนอน
    โอ้ชีวิต......ไมมันน่าเบื่องี้อะ
    ไม่รู้จะทำไรดีให้หายเซ็ง
    ไม่รู้จะหันชีวิตไปทางไหน
    มันหมุน ติ้ว ติ้ว ติ้ว.......
    ไม่รู้จะปลัดหลักไปทางไหนดี
    ที่เป็นอยู่ ....เค้าบอกว่าดี
    แต่ตัวเองคิดว่ายังม่ายช่าย
    เอ้อออออออออออออออ
    คิดไม่ออก เซ็ง
    ชีวิตมีแค่นี้เหรอเนี่ย
    เกิดมาทั้งที
    คิดไม่ออก
    ใครก็ได้มาเข้าฝันทีนะ
    ไม่มีจุดหมายเลยจริงๆ
    เหมือนอยู่คนเดียวเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    June 23

    นิ่งๆ

    รอบตัวที่มันนิ่งๆ
    เคยมั้ยที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นใคร
    ลองยืนหน้ากระจกแล้วเรียกชื่อตัวเองดูสิ
    จะรู้สึกแปลกเหมือนตัวเองเป็นคนแปลกหน้า
    ไม่เคยแม้จะเข้าใจ คนที่อยู่ในกระจกนั้นเลย
    เค้าเป็นคนนิสัยยังไงก็ยังไม่รู้จัก
    กำลังจะถามตัวเองว่า
    เรากำลังจะทำไรอยุ่
    เรากำลังทำเพื่ออะไร
    เรากำลังทำไปทำไม
    ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้
    เหนื่อยรึป่าว????
    มันไม่ได้เหนื่อย แต่มันเฉื่อยๆมากกว่า
    เพราเหมือนเรากำลังวิ่งอยู่
    แล้ววันนี้เราหยุดพักแล้วนั่งมองตัวเอง
    ว่ากำลังทำอะไรอยู่
    แล้วเห็นภาพตัวเองที่ทำงานไม่หยุด มา จะ2เดือนแล้ว
    แปลกมั้ย
    คงจะไม่แปลกสำหรับคนอื่น
    แต่มันแปลกตัวเราเองที่กำลังวิ่งหนุวเอง
    ไม่รับรู้เรื่องราวข้างนอก
    ต่อต้านการได้รับข่าวสารที่ควรจะรู้
    แต่ถึงตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างทำไปเพื่ออะไร
    แต่อยากทำให้ถึงจุดที่ตัวเองคิดว่าพอ
    สามารถอยู่กับตัวเองได้
    แล้วที่เหลือของชีวิตเราจะอยู่กับสิ่งที่เรายังไม่รู้ในโลกนี้
    รู้สึกดีเหมือนกัน
    เหมือนได้นั่งดูตัวเองว่าทำอะไปบ้าง
    ดีหรือไม่ดี
    แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าต้องเรียนรู้ที่ต้องอยู่กับตัวเอง
    เจะไม่สามารถเรียนรู้สิ่งใดได้
    ถ้ายังไม่ที่จะพยายามเข้าใจตัวเอง
    ไม่ช่ายหรอกตัเอง
    แล้วเราเองนั่นแหละที่จะปรับตัวเองให้เข้ากับสิ่งที่อยู่บนโลกใบนี้
     
     
     
    May 28

    ชีวิตที่อยู่คนเดียว

    นี่มันหมดแล้วจริงๆช่ายมั้ย
    เวลานี้เราหมดแล้วกับความรู้สึกดี
    เวลานี้เราไม่มีน้ำตาให้กับความเสียใจ
    ทำไมต้องเข้ามาในเส้นทางชีวิตของเราด้วย
    ทำไมต้องเข้ามาแล้วทำให้เราเกิดความทรงจำ
    ทำไมต้องเข้าให้เราเกิดความเคยชิน
    แล้วอยู่ดีๆเธอก้หายไป
    หายไปเหมือนกับไม่เคยเดินเข้ามาในช้วิตเรา
    ช่วงหนึ่งของชีวิตที่เรามีเธอร่วมทาง
    ช่วงหนึ่งของชีวิต ที่เราหัวเราะด้วยกัน
    จำภาพนั้นได้เสมอวันที่ต้องอยู่ด้วยกัน
    แต่มีคนบอกไว้ ความสุขอยู่กับเราไม่นาน
    แต่ความทุกขืสิ อยู่กับเรานานมาก
    มีคนบอกว่า เรามีความสุขเท่าไหร่
    ความทุกข์ที่ตามมา มันจะมาเป็น 2 เท่า เสมอ
    แล้วความสุขที่ผ่านมา ครึ่งปี
    เราคงต้องยอมรับกับความทุกข์ 1 ปี ช่ายมะ
    แต่เราคิดว่าเราจะไม่เชื่อความคิดนี้
    เรายังมีความสุขที่หาให้ตัวเองเสมอ
    ชีวิตเรามันสั้นนัก
    เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา มีคนบอก
    จะทำอะไรก็รีบทำเข้า
    ไม่งั้นจะเสียใจเมื่อไม่มีโอกาสได้ทำ
    ถึงแม้จะเดินอยู่ข้างทางคนเดียว
    เห็นผุ้คนมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมา
    บางคนก็เดินเร็ว
    บางคนก็เดินช้า
    บางคนก็ยิ่ม
    บางคนก็ร้องไห้
    มองดูสิ บอกตัวเอง
    เราไม่ได้อยู่คนเดียวซักหน่อย
    ยังมีคนอยู่รอบตัวเรามากมาย
    ถึงแม้เราไม่รู้จักเค้า ไม่ได้พูดคุย
    แต่ครั้งหนึ่งเค้าก็เดิน ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้
    ผ่านเราไป
    แต่สุดท้ายเราก็ต้องทำใจให้อยู่คนเดียวให้ได้
    ไม่มีใครอยู่ติดกับชีวิตเราไปได้ตลอดหรอก
    บอกตัวเองเสมอ ให้เข้มแข็ง
    ยอมรับ สิ่งที่เป็นอยู่ทุกๆวันให้ได้
    เพราะถ้าเรายังรับให้ตัวเองอยู่คนเดียวไม่ได้
    ก็คงไม่มีใครยอมรับสิ่งที่เราเป็นอยู่อย่างแน่นอน
    เราไม่อาจรู้ได้ว่ามีใครรักเรา หรือเรารักใคร
    แต่ให้รู้ว่าเรารักตัวเองและตัวเองก็รักเรา
    นั่นแหละ คือสิ่งที่เราคิดอยุ่ในตอนนี้
    มนุษย์ เป็นสัตว์สังคม ต้องอยู่ร่วมกัน
    แต่เราก็จำเป็นต้องเรียนรู้สิ่งที่ตัวเองเป้น เพื่อที่จะ ปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้
    ในเมื่อเรายังไม่รุ้จัก ตัวเอง เราก็ไม่มีทางที่จะปรับตัวให้เข้ากับสิ่งที่อยู่รอบตัวเราได้นะ
    แล้ววันนี้เราและคุณรู้จักตัวเองมากพอแล้วหรือยัง
     
     
    May 23

    ครั้งหนึ่งที่ชวิตเคยเหนื่อยล้ากับความรัก

    มีคนถามฉันว่าเหนื่อยไหม
    เหนื่อยอะไร?
    ที่..วิ่งตามเค้าอยู่อย่างนี้ ไม่เหนื่อยเหรอ
    ฉันอยากตอบคำถามเพื่อนว่า ไม่เหนื่อยหรอก แต่ดูจากสภาพภายนอกของฉันมันดูอ่อนล้า เหลือเกิน
    ฉันคงเหนื่อยจริงๆ ล่ะมั้งคราวนี้ เหนื่อยจนอยากหยุดวิ่งแล้ว
    ฉันรู้จักคนคนหนึ่ง คนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนของฉัน
    ฉันกับเขาจะวิ่งไปพร้อมๆกันเสมอ เราวิ่งไปพร้อมกัน วิ่งไปคุยไป เหนื่อยก็หยุดพัก
    เวลาฉันล้ม เขาจะฉุดมือฉันให้ลุกขึ้นยืน แล้วบอกว่าไม่เป็นไรหรอก เราต้องวิ่งต่อไป
    เวลาฉันร้องไห้ เขาจะหยุดอยู่ข้างๆฉัน แล้วบอกว่าอย่าคิดมากนะ
    เวลาผ่านไปไม่นาน
    ฉันเริ่มวิ่งตามเขาไม่ทัน
    ห่างกัน 1 ก้าว
    ห่างกัน 2 ก้าว
    ห่างกัน 3 ก้าว
    ห่างกันเรื่อยๆ
    ฉันมองเห็นแต่เพียงด้านหลังของเขา ที่ยังวิ่งไป ส่วนฉัน...
    ยังวิ่งตามเขาไปเรื่อยๆ
    ฉันล้มแต่เขายังวิ่งอยู่
    ฉันร้องไห้ เขาก็ยังวิ่งอยู่
    เขาไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้...ว่าฉันอยู่ข่างหลังเขานะ
    ไม่เป็นไร เราต้องวิ่งต่อ คำนี้เค้าเคยบอกฉัน
    ฉันลุกขึ้นยืน แล้ววิ่งตามเค้าต่อไป
    ฉันทำแบบนี้มาทุกวัน
    จนวันนี้ ขาฉันเริ่มเจ็บ
    ฉันเพิ่งสังเกตเห็นแผลของฉัน
    แผลมันสะสมมานาน
    แต่ความเจ็บปวดแค่นี้หยุดฉันไม่ได้หรอก
    ฉันเลือกที่จะวิ่งต่อไป ทั้งๆที่เจ็บ
    ฉันดูโง่มากใช่มั้ย ที่วิ่งตามเขา
    แต่เขาไม่เคยหยุดวิ่ง แล้วหันกลับมามองฉันเลย
    ฉันรู้ตัวแล้วว่าฉันเหนื่อย
    ฉันเจ็บ
    แต่ฉันหยุดวิ่งตามไม่ได้สักที
    เธอหยุดบ้างได้มั้ย หยุดรอฉันหน่อย
    ฉันอยากวิ่งข้างๆเธออีก
    เหมือนครั้งก่อนที่เราเคยวิ่งด้วยกัน จำได้มั้ย
    แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
    เพราะเธอมีเพื่อนร่วมทางคนใหม่แล้ว
    เธอมีความสุขดีใช่มั้ย
    ไม่เป็นไรนะ เธอไม่ต้องหยุดวิ่งรอเราหรอก
    เรายังวิ่งต่อไหว
    ขอแค่อย่างเดียวน่ะหันกลับมามองเราบ้าง
    ถึงเราจะอยู่ห่างกันมากแค่ไหน แต่ฉันก็มองเห็นได้ว่าเธอมองกลับมา
    ฉันจะได้มีแรงวิ่งต่อไป
    เผื่อว่าวันหนึงฉันจะวิ่งตามเธอทัน
    ถึงแม้วันนั้นจะไม่มีโอกาสเป็นจริงก็ตาม

    May 15

    Good luck my love

    สุดท้าย ก็เหมือนความฝัน
    สุดท้ายก็เหลือแต่ตัวเอง
    สุดท้ายก็ต้องรักตัวเอง
    สุดท้ายก็คือความทรงจำหลอกๆ
     ใครจะรู้บ้างว่าเราเป็นไง
    ใครจะรู้ว่า เราไม่โทษใคร
    ใครจะรู้ว่าเรา โง่แค่ไหน
     
    แปลกนะ ความรักทำให้คนตาบอด จริง
    แต่มันคือบทเรียน อีกขั้นที่เราผ่านมันมา
    มันอาจจะเป็นข้อดีสำหรับตัวเอง ให้เข้มแข็งขึ้นมา
    อนาคตเราจะเป็นเช่นไร
    เคยถามตัวเองว่าจะเป็นเช่นไร เมื่อไม่มีเค้า
    เคยถามตัวเองว่าจะร้องไห้มั้ยถ้าเค้าไป
    แต่เราเข้าใจ คำว่า เวลาเค้าไป ตอนนั้นมันอึ้งไปหมด ทำอะไรไม่ถุก
    ไม่รู้ว่าจะร้องไห้ดีมั้ย
    แต่ดีใจนะ
    ที่เรามีเพื่อน ท่คอยดูเราอยู่ห่างๆตลอด
    ดีใจนะ
    ที่เรามีคนคิดถึงเราเสมอ
    ดีใจนะ ที่เพื่อนคอยเตือนเราตลอดแต่ เราไม่เคยฟัง
    เพื่อนไม่เคยบอกว่าไม่ดี แต่เพื่อนบอกว่าอยากทำอะไรก็ทำไป
    ถามว่าเราเสีใจมั้ยในสิ่งที่เราทำ
    เราไม่เสียใจ เพราะเราได้บอกสิ่งที่เรารุ้สึกกับเค้าไปแล้ว
    ไม่นึกว่าเค้าจะดีใจหรือเสียใจ ที่ได้รู้ความรู้สึกเรา
    เพราะเรานั้นรักตัวเองมากกว่า ที่ต้องมานึกถึงความรู้สึกใคร
    ตอนนี้ถ้าถามว่าหายดีรึยัง
    ยังหรอก มันยังเจ็บอยู่ลึกๆจนไม่รู้จะระบายออกมายังไง
    แล้วมองในมุมกลับกันมาทรมานตัวเองทำไม
    ในเมื่อเค้ายังไม่รู้สึกเลยแม้แต่น้อย
    ไปเถอะทางที่เธอเลือก
    เรารั้งเธอได้แค่นี้แหละ
    เราจะไม่รั้งเธอต่อไปแล้ว
    และก็ไม่รั้งเธออีกต่อไป
    ไปเถอะทางที่เธอคิดว่าดี
    อยู่กับเราแล้วชีวิตมันเหมือนๆเดิม
    แต่เธอไม่เคยนึกหรอกว่า ที่ผ่านมา
    มันไม่ได้อยู่ที่เราคนเดียว
    มันเป็นที่ตัวเธอเองที่ทำให้ชีวิตเธอเป็นเหมือนเดิม
    ตัดสินใจไปจากเราก็ถือว่าเราโชคดี
    ที่ไม่ต้องร้องไห้ทุกวันเหมือนเดิมอีก
    โชคดีนะ
    เราก็คงมีชีวิตที่ดีขึ้นจากเดิมเหมือนกันเมื่อเธอจากไป
     
     
     
     
    March 30

    i'm feeling

    แคร์ความรู้สึกของคนข้างหลังเราบ้าง ซักนิดนึงนะ

    คนนึงวิ่งตาม...อีกคนวิ่งหนี

    คนนึงฟุ้งซ่าน...อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด

    คนนึงสนใจ ใส่ใจ ดูแล เป็นห่วง...อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า

    คนนึงโทรไปแล้วหาเรื่องคุย...อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง

    คนนึงอยากเจอนานๆทีก้อยังดี...อีกคนทำงาน ไม่ว่าง อยากพัก

    คนนึงคิดถึงอีกคน...แต่อีกคนแกล้งทำเป็นไม่รับรุ้

    คนนึงเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา...อีกคนไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป

    บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เค้ารักและเป็นห่วงคุณบ้าง

    อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เค้าทำให้คุณ ไม่มีค่า

    ไม่มีความหมายอะไรเลย

    อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ...

    ดูแลความรู้สึกของคนข้างๆคุนบ้าง

    อย่าให้ความรุ้สึกดีๆต้องจางหายไป
    March 28

    i want to tell u about this

               1. การรักและไม่ได้รับรักตอบ เป็นทุกข์ แต่สิ่งที่ทุกข์ยิ่งกว่า คือการรักใครสักคน แต่ไม่มีความกล้าพอที่จะบอกให้คนคนนั้นรู้ และต้องมาเสียใจภายหลัง 

               2. ความรักคือความรู้สึกที่คุณยังห่วงใยใครสักคนอยู่ แม้จะแยกความรู้สึก ความลุ่มหลง และความสัมพันธ์แบบรักใคร่ออกไปแล้ว 

               3. สิ่งที่น่าเศร้าในชีวิต คือการพบคนที่มีความหมายอย่างมากสำหรับเรา แต่มาค้นพบภายหลังว่าเราไม่ได้ถูกกำหนดมาเพื่อสิ่งนั้น และจะต้องปล่อยให้ผ่านพ้น
     

              4. เมื่อประตูแห่งความสุขปิดลง ประตูแห่งความสุขบานอื่นก็จะเปิดขึ้น แต่เราก็มัวแต่มองประตูที่ปิดลงไปแล้วเนิ่นนาน จนกระทั่งเรามองไม่เห็นประตูแห่งความสุขบานอื่น ที่เปิดไว้รอ 

              5. เพื่อนที่ดีที่สุดคือคนที่คุณสามารถนั่งอยู่ริมระเบียงด้วยกันโดยไม่พูดอะไรกันสักคำ แต่สามารถเดินจากไปด้วยความรู้สึกเหมือนได้คุยกันอย่างประทับใจที่สุด 

               6. เป็นความจริงที่เราไม่สามารถรู้เลยว่าเรามีอะไรอยู่จนกว่าเราจะสูญเสียมันไป... แต่ก็จริงอีกเช่นกันที่เราไม่รู้ว่าเราพลาดอะไรไปบ้างจนกระทั่งผลของสิ่งนั้นเข้ามาหาเรา 

               7. ารมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคน ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ก็ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเราเอง 

               8. มีสิ่งที่คุณต้องการจะได้ยิน แต่คุณจะไม่ได้ยินมันจากปากของคนที่คุณอยากได้ยิน แต่อย่าทำตัวเป็นคนหูหนวกโดยไม่รับฟังสิ่งนั้นจากคนที่เขาบอกกับคุณจากหัวใจ 

               9. อย่าบอกลา ถ้าคุณยังต้องการจะพยายามต่อไป อย่าท้อใจถ้าคุณยังรู้สึกว่าคุณไปไหว อย่าพูดว่าคุณไม่รักคนคนนั้นอีกแล้ว ถ้าคุณยังไม่สามารถ "ทำใจ" 

               10. ความรักมักมาเยือนผู้ที่ยังคงหวัง ถึงแม้ว่าจะผิดและมาเยือนผู้ที่ยังคงเชื่อ ถึงแม้ว่าจะถูกทรยศหักหลัง และจะมาเยือนผู้ที่ยังคงรัก ถึงแม้จะเคยเจ็บปวดมาก่อน
     

               11. อย่ามองใครจากหน้าตา เพราะมันอาจหลอกเราได้อย่ามองใครจากความร่ำรวย เพราะมันไม่จีรังยั่งยืน ให้มองหาคนที่ทำให้คุณยิ้มได้ เพราะเพียงยิ้มเดียว สามารถทำให้วันที่หม่นหมองกลับสดใส 

               12. การที่เราจะประทับใจใครนั้นอาจใช้เวลาแค่เพียงนาทีการที่เราจะชอบใครอาจใช้เวลาเพียงแค่ชั่วโมง การที่เราจะรักใครอาจใช้เวลาเพียงชั่ววัน แต่การที่จะลืมใครนั้นต้องใช้เวลาชั่วชีวิต 

               13. ขอให้คุณมีความสุขมากพอที่จะทำให้คุณเป็นคนอ่อนหวาน ผ่านการทดสอบมามากพอที่จะทำให้คุณเข้มแข็ง มีความเศร้าโศกพอที่จะทำให้คุณยังคงความเป็นมนุษย์ และมีความหวังมากพอที่จะทำให้คุณเป็นสุข 

               14. เอาใจเขามาใส่ใจเรา ถ้าคุณรู้สึกว่าสิ่งนั้นจะทำให้คุณเจ็บปวด รู้ไว้เถอะว่าคนอื่นก็เจ็บปวดจากสิ่งเดียวกันเช่นกัน 

               15. จุดเริ่มของความรักคือการปล่อยให้คนที่เรารักเป็นตัวของตัวเอง อย่าดึงเขาจากภาพความเป็นเขา มิฉะนั้นจะหมายความว่าเราต้องการเพียงภาพสะท้อนของตัวเราที่ปรากฎในตัวเขา

               16. คนที่มีความสุขที่สุด ไม่ได้หมายความว่าเขามีสิ่งที่ดีที่สุด เพียงแต่เขาสามารถทำสิ่งที่เขามีให้ดีที่สุดได้ต่างหาก 

               17. อนาคตที่สดใสมีรากฐานอยู่บนอดีตที่ถูกลืม คุณไม่สามารถดำเนินชีวิตต่อไปได้ดี ถ้าหากไม่รู้จักปล่อยวางจาก ความผิดพลาดในอดีต และความปวดใจ 

               18. คุณร้องไห้ตอนคุณเกิดในขณะที่คนรอบข้างกำลังยิ้ม จงมีชีวิตอยู่เพื่อเมื่อตอนคุณตาย คุณจะเป็นคนที่ยิ้ม ในขณะที่คนรอบข้างร้องไห้ให้คุณ

     

    February 02

    เสน่ห์ ความแตกต่าง

    เสน่ห์....ของความแตกต่าง

    เรื่องของคน 2 คน .....ที่แตกต่างกันเกือบทุกด้าน ยกเว้น.....ความรู้สึกที่มีให้กัน
    เขาชอบดำ.......เธอชอบขาว
    เขาชอบเพลงใต้ดิน........เธอฟังเพลงสบายๆ
    เขาตัวสูง........เธอไม่สูง
    เขาเรียนไม่เก่ง........เธอท็อปเกือบทุกวิชา
    เขาเก่งกีฬา.........เธอไม่เคยวิ่งทันใครเค้า
    เขาชอบเสียงเครื่องยนตร์........เธอเกลียดความเร็ว
    เขาชอบฝน......เธอกลัวเสียงฟ้าร้อง
    เขาเป็นคนเงียบๆไม่เรื่องมาก..........เธอร่าเริงและจำเป็นต้องมีคนอยู่รอบด้าน
    เขา
    เก็บความรู้สึกและระบายลงสมุดบันทึก........เธออ่อนไหวขี้เหงา และช่างรู้สึก
    เขาน้ำตาซึมเพราะมองไม่เห็นค่าของตัวเอง........เธอร้องไห้ให้ความเดียวดายที่เกาะกุมหัวใจ
    เขาชอบเก็บตัวอยู่คนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ.....เธอชอบมิตรภาพที่ใครต่อใครมอบให้
    แต่กระนั้น ........
    ผู้คนมากมายที่รายล้อมก็ไม่ได้ทำให้เธอหายว้าเหว่
    ทุกครั้งที่เขาเหงา........
    เธอจะนั่งอยู่ข้างๆโดยไม่เรียกร้องความสนใจ
    ทุกครั้งที่เธอร้องไห้ ..........เขาไม่มีคำปลอบโยน
    เพียงแค่กุมมือเธอไว้
    ทุกครั้งที่เขามองเห็นเงาตัวเองในกระจก
    .....เขาจะเห็นเพียงผู้ชาย...ที่ไร้ความสามารถ
    และไม่มีความสำคัญกับใคร
    แต่เธอกลับมองเห็นผู้ชายคนนึง.....ที่สามารถปกป้องเธอได้
    และมีค่ามากมายสำหรับเธอ
    ทุกครั้งที่ฝนตก .......เธอจะนั่งหลบอยู่ในมุมหนึ่งของห้อง
    ฝนพัดพาความเหงามาให้ เสียงฟ้าร้องเรียกความกลัวมาใกล้
    แต่ทุกครั้งที่ฝนตก เขาจะโทรศัพท์หาเธอ
    และจะอยู่ตรงนั้นจนกระทั่งฝนหยุดตก
    ......แม้จะไม่ได้พูดอะไรกันเลยสักคำ
    เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัด
    เขาและเธอ.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่เหมือนกับได้พูดคุยกันตลอดเวลา
    เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกอุ่นในใจ
    เขาและเธอ.....เหงาด้วยกัน.....แต่กลับรู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้น
    นี่คือเสน่ห์....ของความแตกต่าง
    February 01

    คน 2 คน

    คน 2 คน ที่มาพบกัน
    คน 2 คน มาจาก สถานที่ ที่ต่างกัน
    คน 2 คน มาจาก การเลี้ยงดูที่ต่างกัน
    คน 2 คน มาจาก ครอบครัวที่ต่างกัน
    คน 2 คน มาจาก การเรียนที่ต่างกัน
    คน 2 คน มาจาก การใช้ชีวิตที่ต่างกันแล้ว คน 2 คนนี้ จะใช้ชีวิตร่วมกันได้อย่างไร
    ในเมื่อคนนึง ไม่ให้เกียรติกัน แล้วคนนึงไม่ยอมกัน
    และในเมื่อคนนึง ล้อเล่น แต่คนนึงจริงจัง
    ต่อมา อีกคนนึง ล้อเล่น คนนึง คิดจริงจังบ้าง
    แล้วก็ต้องมีสักคน ที่ต้องเป็นฝ่ายหมดความอดทนไป
    เมื่อถึงวันนั้น
    สิ่งดีๆที่ผ่านมา มันหล่านทลายลงมาทันที เมื่อคนนึง ไม่มีการให้เกียรติกัน
    บางครั้งคำพูดคนเรามันแรง จนเกินที่อีกคนจะทนได้ ในเมื่อผู้พูดไม่อธิบายสิ่งที่เค้าพูดออกมา
     
    สุดท้าย ทุกๆสิ่งเป็นสิ่งที่เราสื่อสารกันน้อยเกินไป จนความเข้าใจผิดเข้ามาแทนที่
    แล้ะในความเข้าใจผิดนั้นเอง ทำให้เราเกิดเรื่องราวจากเรื่องเล็กๆ
    จนทำให้คน 2 คน ที่เคยมีความรูสึกดีๆ นั้น มันลดลงเรื่อยๆ
     
    ไม่โทษใคร
    และไม่คิดโทษใคร ในเมื่อความรักมันเรื่องของคน 2 คน
    ดังนั้นเมื่อคนนึงหมดรัก หรือไม่เคยคิดจะรัก
    ความรักมันถึงไม่สมบูรณื
    ความเสียใจจึงเข้ามาแทนที่
     
    การกระทำและการแสดงออก
    มันบ่งบอกถึงการกระทำ อยู่ที่คนที่รับรู้
    มันไม่ได้บ่งบอกว่าคนที่กระทำ รู้สึกนึกคิดยังไง
    เพราะฉะนั้น
    สิ่งที่เราคิดว่าเค้าดีกะเรามันจึงเป็นแค่การกระทำที่เค้าอาจจะทำเป็นประจำ
    แล้วเราคิดไปเองได้ว่า เค้ารู้สึกดีกับเรา
     
    รักตัวเองบ้างนะ จงบอกคำนี้กับตัวเองให้บ่อยที่สุด
    January 22

    Before Love - Have Love - End Love

    มีคนเคยบอกว่า
    ก่อนที่จะรัก ................คุณพร้อมที่จะอกหักรึยัง
    ก่อนที่จะรัก.................คุณพร้อมที่จะเลิกเจ้าชู้รึยัง
    ก่อนที่จะรัก.................คุณ รัก หรือว่า คุณหลง ลองถามตัวคุณเองก่อนนะ
     
    เมื่อได้รัก............จงเก็บเอาความรู้สึกดีๆเอาไว้
    เมื่อได้รัก............จงพยามยามรักษาเอาไว้ให้ดีที่สุด
    เมื่อได้รัก............ควรจะเกิดจากคน 2 คน
    เมื่อได้รัก...........ควรที่จะไว้ใจกันและกัน
    เมื่อได้รัก...........ควรที่จะพูดสิ่งที่ไม่เข้าใจกันให้ฝ่ายตรงข้ามได้ฟัง ก่อนที่จะสายเกินไป
     
    ควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อที่รักจะได้อยู่กับเรานาน
     
    แต่เมื่อไร้รัก..........เราควรจะปล่อยเค้าไปเมื่อความรักจบลง
    เมื่อไร้รัก..............เราควรจะคุยกับตัวเอง
    เมื่อไร้รัก..............เราควรให้โอกาสกับตัวเอง
    เมื่อไร้รัก.............เราไม่ควรที่จะโทษตัวเอง
    เมื่อไร้รัก.............เราควรเข้าใจว่าเราไม่ได้สร้างความรักต่อจากนี้ไปด้วยกัน
     
    แต่ความรักคือสิ่งที่สวยงาม เมื่อเรามองความรักให้สวยงาม
    ไม่ควรที่จะรั้งโอกาสของคนอื่นไว้เมื่อไม่ใช่ความรัก
    ไม่ควรที่จะทำทุกสิ่งที่ไม่ควร เพื่อให้ได้ความรักนั้นกลับมา
    เพราะสุดท้ายเราเองก็ต้องไร้รักนั้นอยู่ดี
     
    สุดท้ายความรักนั้นคือเรื่องราวระหว่างคนสองคน
    ลองลุกขึ้นแล้วมองความรักระหว่างเราสิ
    มันเรียกว่ารัก ในความหมายที่คุณต้องการให้เป็นรึป่าว
    January 15

    ตอนนี่..............เราเป็นอารายนะ

    ชีวิตเหมือนอารายไม่รู้.......
    อยากรู้ว่ายังไงที่เรียกว่ารัก.........................ที่เป็นอยู่
    เค้าเรียกว่าอะไร
    มีใครเข้าใจ เราบ้าง
    ทำไงถึงจะรู้ว่าเอคิดกับฉันแบบไหน
    ตอบฉันสักที
    ไม่ต้องเป็นคำพูดก็ได้
    แต่ขอเป็นสิ่งที่ฉันสามารถรับรู้ได้
    ว่าเธอรักฉันจริงๆ
    ไม่ใช่เพียงแค่ความสงสาร
    เหมือนที่ฉันเคยได้รับเหมือนอย่างเคย
     
     
    August 20

    รู้มั้ยว่า ความสุขของชีวิต คืออะไร

    บางคน   อาจคิดว่ามาจากสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา
    อาจจะเป็น เงินทอง หรือสมบัติที่สามารถทำให้เรามีความสุขได้
    ซึ่ง เราก็คิดว่ามันก็เป็นส่วนหนึ่ง
    แต่ว่า 
    ลองคิดดูสิ
    ถ้าโลกนี้ไม่มีการซื้อขาย ไม่มีอัตราเงิน แล้วเราจะมีเงิน ไปเพื่ออะไร
    หรือความสุขอาจมาจากคนรอบข้างที่รักเรา
    แต่เราก็ไม่เคยคิดถึง คนที่รักเราก่อนเลย เมื่อเรามีความสุข
    เราจะนึกถึงแต่ คนที่เรารัก ทั้งๆที่ไม่รู้อยู่ดีว่าเค้ารักเรารึป่าว
    แต่ทำไมต้องนึกถึงเคาก่อนทุกทีเลยนะ
    แต่เมื่อเรามีความทุกข์ เรามักมีสัมผัสวิเศษขึ้นมาทันทีนะ
    ว่าใครนะ ที่รักเราและสามารถเข้าใจเราเสมอ
    แต่ก็ดีใจนะ ที่ชีวิตเรามีคนนึงที่มองเราอยู่ห่างๆได้
    โดยที่เมื่อเวลาเราล้ม เราแพ้ เราหมดหวัง
    ไม่ต้องมีแม้คำพูด แค่สบตา หรือเสียงเราเพียงนิดเดียว
    เค้าก็สามารถรับรู้ ความรู้สึก และเข้าใจเราได้ดีทีเดียว
    ไม่คอยที่จะย้ำ ซ้ำเติมเรา เหมือน คนที่เรารัก ย้ำซ้ำเสมอ เวลาเราล้ม
    เหมือนกับสิ่งที่อยู่ใกล้ตาเรา
    เราเอง ก็มองเห็นชัเจนแค่กรอบสายตาเราโดย ไม่เห็นรูปร่างภายนอกว่าเป็นอย่างไร
    แต่คนที่รักเราสิ เค้ามองเราอยู่ห่างๆ สักระยะนึงเค้าถึงรู้ไงว่า
    รูปร่างคนที่เรารักนั้น มีรูปร่างหน้าตายังไง
    ถ้าดีก็ดีไป แต่ถ้าไม่ดี เค้าก็จะไม่เข้ามาห้ามเราหรอก
    เพราะห้ามเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งรู้สึกว่าทำไมถึงมองแบบนั้น
    แต่เค้าจะคอยเข้ามาหาเราเมื่อเราล้ม หรือแค่เซเค้าก็จะเข้ามาประคองเราไว้
    ให้เรานั้นยืนขึ้นมาได้ และเข้มแข็งพอที่จะเดินหน้าสู้ต่อไปได้
     
    แล้วสุดท้ายเราก็ไม่สามารถบอกได้
    ว่าอะไร คือความสุขของคนเรา
    เพราะความสุขนั้น คนทุกคนบนโลกนี้ย่อมไม่เหมือนกัน
    แล้วจะมีใครมั้ยที่ชอบเหมือนเรา อย่างจริงใจ....................................
    June 19

    เคยคิดมั้ย

    เคยคิดมั้ยว่าทำไมชีวิตเราต้องเป็นแบบนี้

     

    เชื่อนะ ที่เค้าบอก

     

    เราเลือกที่จะเกิดไม่ได้แต่เรานั้นสามารถเลือกทางเดินชีวิตได้

     

    อดีต

    เราเลือกที่จะจำสิ่งที่ดีๆได้

    แต่เคยคิดมั้ยทำไมเรื่องที่ไม่อยากจำถึงได้ติดอยู่ในสมองเราอยู่ได้

     

    ปัจจุบัน

     เราอยากให้เป็นสิ่งที่ดีๆในอดีตให้น่าจดจำ

    แต่เคยคิดมั้ย พอมันเป็นอดีต เราก็ไม่อยากจะจำมัน

     

    อนาคต

    เราพยายามที่จะทำตามใจที่ตัวเองฝันเอาไว้

    แต่เคยคิดมั้ย พอถึงเวลา เราก็ไม่อาจจะทำตามที่เราตั้งใจไวได้

     

    ทางเดินชีวิต

    มันมีทางแยกตลอดเวลา

    โดยที่เราไม่รู้ว่าทางแยกมันจะโผล่มาตอนไหน

    เหมือนสี่แยกไฟแดง ที่มีสัญาณ และป้ายบอกทาง

    ให้เราเลือกเดินทางไปตามจุดหมายที่เราเดินทางได้

     

    บางทีเราอาจจะเจอทางแยกโดยบังเอิญ และเราก็ต้องเลือกทางที่เราต้องไปอย่างกะทันหัน

    โดยไม่มีเวลาคิดว่า เราไปทางนี้จะตรงกับจุดหมายที่เราเดินไปรึป่าว

     

    แต่ใครก็ไม่สามรถบอกได้ แม้กระทั่งตัวเอง ว่า

    เราเลือกทางเดินถูกแล้ว

     

    ในเมื่อตนเองเป็นคนสั่งให้เดินไป ในส่วนลึกของใจตนเองน่าจะรู้ว่า เหตุผล คืออะไร

    ทุกอย่างมีเหตุผล แต่เหตุผล นั้นเราจะยอมรับมันได้รึป่าว

     

    ตัวเองเท่านั้นที่จะทำให้ทางนั้น มันตรงกะจุดหมายที่เราต้องการ

     

    เพราะบางทีทางตรงทางแยกตรงนั้น อาจจะมีจุดหมายเดียวกันก็ได้

    เพียงแต่ ระยะทางอาจจะไม่เท่ากัน หรือว่าอุปสรรคอาจจะต่างกันออกไป

     

    พูดไป เหมือนว่ามีบางสิ่ง บางอย่างกำหนดเราไว้

    แต่เค้าก็ไม่ใจร้ายที่จะไม่มีทางเลือกให้เราต้องใช้จิตใจตนเองเท่านั้นที่เลือกสิ่งที่คิดว่าใช่ในชีวิต

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    April 25

    ......ในมุมหนึ่ง.......

    .........ในมุมหนึ่ง...


    หลายครั้งที่ฉันแอบมองหน้าเค้าเวลาที่เค้าเผลอ..
    เค้าน่ารักมาก แต่ทำไมนะเค้าถึงไม่เคยแม้แต่จะชำเลืองมองฉันเลย

    หลายครั้งที่เค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่น แต่ฉันกลับรู้สึกหึงไปมากมาย..
    ทั้งที่เราเป็นแค่เพื่อนกัน..แต่เค้ากลับไม่เคยที่แคร์ความรู้สึกฉันเลย


    หลายครั้งที่ฉันสารภาพอย่างอ้อมๆกับเค้าว่าฉันแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่..
    เค้าก็รับฟังแล้วหัวเราะแล้วบอกว่า..ดีแล้วล่ะที่เธอมีความรัก..แต่ใครน๊อ จะเป็นผู้ชายที่โชคร้ายคนนั้น

    หลายครั้งที่ฉันแกล้งทำสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น.เพื่อหวังให้เค้ามีความรู้สึกว่าหึงบ้าง
    แต่เค้าก็ไม่เคยจะยินดียินร้ายสักนิด...มิหนำซ้ำยังเข้าไปคุยกับผู้ชายคนนั้นอย่างดีหน้าตาเฉย


    หลายครั้ง..ที่ฉันถามเค้าว่า ถ้าเกิดเธอว่าเธอรู้สึกว่ารักใคร
    แล้วเค้าไม่เคยรักตอบหรือแม้แต่จะมองมาเลย เธอจะรู้สึกอย่างไร..เค้ากลับตอบว่า เรื่องของผม

    หลายครั้งที่ฉันไม่สบาย ฉันแค่อยากได้ยินคำว่า..
    ทานยาหรือยัง เป็นห่วงนะ..แต่เค้ากลับแค่มองแล้วก็เดินผ่านไป


    หลายครั้งที่ฉันอยากให้เค้าเดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์..
    แต่เค้าบอกว่า..ไม่ดีหรอก..เดี๋ยวแฟนเห็น

    หลายครั้งที่ฉันโทรไปหาเค้า พยายามคุยแบบเพื่อนเพื่อให้เค้าไม่อึดอัดแต่เค้ากลับพูดมาว่า..
    ทำไมถึงต้องโทรมาด้วย..อย่าทำให้ผมต้องพูดอะไรที่จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีออกไปนะ..


    หลายครั้งที่ฉันอยากจะบอกความในใจออกไปให้เค้าได้รับรู้สักที..
    แต่ทุกๆคำที่ฉันได้รับจากเค้า..มันเพียงพอแล้ว..ฉันไม่ต้องการที่จะบอกอะไรเลยกับเขา..ฉันไม่เกลียดเค้าหรอก
    เพราะคนเรามีสิทธิ์ที่จะเลือกรักหรือเกลียดได้..ห้ามหัวใจกันไม่ได้หรอก.....
    แต่ต่อไปนี้ฉันคงไม่กล้าที่จะมองเธอแล้วล่ะ ไม่คุย ไม่โทรไปหรือทำให้เธออึดอัดใจใดๆทั้งสิ้น
    ลาก่อนนะคนดี...และลาก่อนความรักของฉัน......


    .............อีกมุมหนึ่ง......

    หลายครั้งที่ผมรู้สึกว่าคุณแอบมองผมอยู่..คุณรู้มั้ยว่ามันทำให้ผมไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคุณ..คุณน่ารักมาก
    ผมไมเคยใจสั่นแบบนี้มาก่อนเลย..สายตาคุณทำไมถึงได้ทำให้ผมเป็นได้ขนาดนี้นะ....

    หลายครั้งที่ผมต้องพยายามคุยกับผู้หญิงคนอื่นๆ เพื่อให้ไม่ให้คิดกับคุณมากไปมากกว่านี้.
    แต่ผมห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้เลย..ทำไมนะ...


    หลายครั้งที่คุณบอกผมว่าคุณแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่..
    คุณรู้ใหม หัวใจผมมันเจ็บปวดแค่ใหน..ทำไมถึงไม่เป็นผมนะ

    หลายครั้งที่ผมเห็นคุณสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น..ผมทรมานมากเลยรู้มั้ย...
    ผมรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า..คุณมีแฟนแล้วสินะ..สำหรับผม..เพื่อนเท่านั้นที่คุณรู้สึกสินะ..แต่ผมก็ยอมได้..เพื่อคุณ....


    ทุกครั้งที่คุณถามผมว่าถ้าผมไปหลงรักใครโดยที่เค้าไม่เคยมองเลย
    ผมจะทำยังงัย..ผมตอบคุณไปแล้วนะ..เรื่องของผม..คุณรู้มั้ยว่านั่น
    เป็นคำพูดที่ผมตอบกับตัวเอง..นั่นสินะ..เรื่องของผมที่จะรักผู้หญิงคนนี้โดยที่เค้าไม่เคยสนใจผมเลยแม้แต่น้อย.....

    ทุกครั้งที่คุณไม่สบาย.คุณรู้มั้ยว่าถ้าผมเจ็บแทนคุณได้..ผมจะไม่รอช้าเลย..
    คนดี..คุณรู้มั้ยว่าผมมองเห็นเค้าคนนั้นเอายามาให้คุณ..ผมไม่อาจทนดูภาพนั้นได้เลย..
    อยากเข้าไปชกหน้าเค้า แต่ก็ทำไม่ได้..ผมถึงได้แค่มองแล้วก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ
    คุณคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมยืนมองอยู่นานแค่ไหนด้วยห้วใจที่ปวดร้าว ถุงยาในมือผมมันร่วงลงตอนไหนไม่รู้......


    ทุกครั้งที่คุณบอกว่าจะให้ผมไปส่งคุณที่ป้ายรถเมล์..รู้มั้ยผมตื่นเต้นมากๆที่จะได้ไปส่งคุณ..
    แต่ผมคงไม่ไปส่งคุณแค่ป้ายรถเมล์หรอก..ผมอยากส่งคนที่ผมรักให้ถึงบ้านเลย..แต่พอนึกถึงหน้าของผู้ชายคนนั้น
    แฟนคุณคนนั้น..ผมไม่อยากให้คุณมีปัญหา..ผมไม่อยากให้แฟนคุณเข้าใจผิด..
    ผมถึงได้บอกกับคุณว่า ไม่ดีหรอก เดี๋ยวแฟนเห็น...

    หลายครั้งที่คุณโทรหาผม..หัวใจผมมันเต้นตามเสียงของโทรศัพท์
    ผมไม่อยากรับโทรศัพท์คุณเลย..ผมไม่อยากให้ใจผมมันรักคุณไปมากกว่านี้อีกแล้ว..มันทรมาน..
    และในที่สุดผมก็ไม่อาจทนรอให้มันดังอย่างนั้นได้อีกแล้ว..ผมรับและตัดสินใจบอกคุณไปว่า
    อย่าทำให้ผมต้องพูดอะไรที่จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีเลย..
    (คุณรู้อะไรมั้ยเพราะผมกล้วว่าผมจะสารภาพความในใจกับคุณที่มันเก็บไว้มานานออกไป..ผมกลัวใจตัวเองเหลือเกิน..
    ถ้าผมเผลอพูดออกไป..คุณคงรู้สึกไม่ดี คงเกลียดผมและเดินจากผมไป..
    ....ผมไม่อยากให้คุณจากผมไปไหนทั้งนั้น..ผมรักคุณนะ..)


    แต่หลังจากวันนั้น..ทำไมคุณถึงเมินเฉยกับผมนัก..คุณรู้ตัวมั้ยสายตาที่คุณมองผมอย่างเย็นชานั้นน่ะ..
    มันทำให้ผมไม่เป็นอันทำอะไร..เป็นเหมือนเดิมได้มั้ยคนดี..กลับมาเหมือนเดิมกับผมได้มั้ย..
    แม้จะได้แค่เป็นเพื่อนกับคุณเหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็น แค่นี้ ผมก็สุขใจแล้ว

    ..... เพราะอะไร..บอกผมสักคำ.......

    บางทีสิ่งที่คุณเห็น..หรือสิ่งที่คุณคิด...
    จริงๆ แล้วมันอาจไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย....คุณรักใครทำดีกับเค้าให้มากๆ
    เพราะเค้าก็อาจจะ พยายามทำดีเพื่อคุณอยู่ก็ได้..โดยที่คุณก็ไม่เคยได้รู้เลย
    March 05

    กฏกติกาของความสำเร็จ คือ จงมุ่งมั่นและทำต่อไป

    ตั้งสติ
    และคิดว่าสิ่งที่เราต้องการที่แท้จริงคืออะไร
     
    เมื่อได้แล้ว
     
    จงคิดว่าเราต้องเริ่มจากสิ่งไหนก่อน
    แล้วค่อยๆก้าวไปทีละสเต็ป
     
    มันอาจจะมีล้มบ้างคลานบ้าง
    แต่นั่นแหละคืออปสรรคที่สร้างมาเพื่อให้เราเผชิญกับความเป็นจริงได้
     
    ทำสิ่งที่เราหวังอย่างมั่นใจ
     
    เอาตัวเองเป็นหลัก
    อย่าให้คนอื่นมาเปลี่ยนความคิดเรา
     
    สิ่งที่เราต้องการทีสุด
    เราเองเป็นผู้ที่รู้ดีที่สุด
    February 14

    ความดีใจ....กับ....ความเสียใจ

    ความดีใจ....กับ....ความเสียใจ
     
    เคยรู้สีกบ้างมั้ย ว่าเวลาที่เราดีใจมากที่สุด
    มักจะมีสิ่งที่เข้ามาทำให้เราเสียใจมากเหมือนกัน
     
    มันเหมือนเราได้ปีนขึ้นสู่ที่สูงที่สุด
    แต่ไม่นานก็เหมือนโดน ใครผลักลงมาอย่าไม่ทันตั้งตัว
     
    แล้วเคยได้ยินรึป่าว
    ตอนเด็กๆที่ ผู้ใหญ่เคยบอกว่า
    หัวเราะทั้งวันอย่างนี้ เด๋วตอนเย็นก็ร้องไห้หรอก
     
    เราก็คนนึงนะที่เชื่อในคำพูดนี้
    เพราะเราคอยสังเกตมาตลอด
    ว่าวันไหนที่เราคิดว่าเรามีความสุขที่สุด
    ต่อจากนั้นไม่กี่ชั่วโมงหรือกี่นาที
     
    เราจะต้องมีเรื่องให้ต้องเสียน้ำตามาตลอด
     
     
    จนกระทั่งโตมาจนวันนี้
    เมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เอง
     
    เราก็มีความรู้สึกแบบนี้ขึ้นมา
    วันที่เราประสบความสำเร็จในชีวิตอีกขั้น
    ครอบครัวเราก็ภูมิใจในตัวเรา
    แต่ก็ไม่กี่นาทีต่อมา
    เราก็ต้องเห็นคนที่เรารักเดินกลับไปกับคนอื่น
    โดยไม่หันกลับมามองเราเลย
     
    February 10

    ความรักเหมือนน้ำเปล่า

    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           ถึงไม่มีรสชาติแต่ก็ขาดไม่ได้
    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           ทำให้เรามีชีวิตอยู่ได้
    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           บางครั้งเราก็ต้องการมากแต่บางครั้งมันก็น่าเบื่อ
    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           มันทำให้เรารู้สึกสดชื่นและมีกำลังใจจะทำอะไรต่อ
    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           มันอาจจะดูเหมือนไม่มีอะไรแต่มันมีอิทธิพลต่อชีวิตเรามาก
    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           น้อยไปก็กระหาย มากไปก็เอียน
    ความรักก็เหมือนน้ำเปล่า           ยิ่งห่างเหินมันนานเท่าไร ยิ่งกระหายมันมากเท่านั้น

     
    ใครจะ "ขัดขวาง" ความรัก คงจะไม่สำเร็จอย่างที่คิด
    ใครจะ "ตัดใจ" จากความรัก คงจะทำไม่ได้เช่นกัน
    หรือใครที่คิดจะ "ลืม" ความรักล่ะก็ ไม่มีทาง

    เหมือนกับน้ำเปล่า คุณลืมน้ำเปล่าได้หรือ


    และอย่าเข้าใจว่า ความรักคือน้ำหวาน หรือน้ำอัดลมซ่าๆ


    --- มันจะเป็นเพียงแค่น้ำเปล่าเท่านั้น ถ้ามันเป็นรักแท้ ---


    เพราะน้ำเปล่า มีคุณประโยชน์เทียบเท่าน้ำหวาน หรือน้ำอัดลม
    ถึงมันจะไร้น้ำตาลซึ่งเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดพลัง

     
    แต่น้ำเปล่า

    --- มันแทบไม่มีผลข้างเคียงเลย มันรักษาคุณค่าเอาไว้ได้ดีกว่าน้ำใดๆ ---


    น้ำเปล่า เจอกับเกลือ มันก็ละลายเกลือ


    เหมือนกับรักแท้ คนที่รักคุณจริงๆ เมื่อคุณเจอกับความทุกข์
    เขาก็จะพยายามรับความทุกข์จากคุณไว้ให้มากที่สุด