บางคน   อาจคิดว่ามาจากสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา

อาจจะเป็น เงินทอง หรือสมบัติที่สามารถทำให้เรามีความสุขได้

ซึ่ง เราก็คิดว่ามันก็เป็นส่วนหนึ่ง

แต่ว่า 

ลองคิดดูสิ

ถ้าโลกนี้ไม่มีการซื้อขาย ไม่มีอัตราเงิน แล้วเราจะมีเงิน ไปเพื่ออะไร

หรือความสุขอาจมาจากคนรอบข้างที่รักเรา

แต่เราก็ไม่เคยคิดถึง คนที่รักเราก่อนเลย เมื่อเรามีความสุข

เราจะนึกถึงแต่ คนที่เรารัก ทั้งๆที่ไม่รู้อยู่ดีว่าเค้ารักเรารึป่าว

แต่ทำไมต้องนึกถึงเคาก่อนทุกทีเลยนะ

แต่เมื่อเรามีความทุกข์ เรามักมีสัมผัสวิเศษขึ้นมาทันทีนะ

ว่าใครนะ ที่รักเราและสามารถเข้าใจเราเสมอ

แต่ก็ดีใจนะ ที่ชีวิตเรามีคนนึงที่มองเราอยู่ห่างๆได้

โดยที่เมื่อเวลาเราล้ม เราแพ้ เราหมดหวัง

ไม่ต้องมีแม้คำพูด แค่สบตา หรือเสียงเราเพียงนิดเดียว

เค้าก็สามารถรับรู้ ความรู้สึก และเข้าใจเราได้ดีทีเดียว

ไม่คอยที่จะย้ำ ซ้ำเติมเรา เหมือน คนที่เรารัก ย้ำซ้ำเสมอ เวลาเราล้ม

เหมือนกับสิ่งที่อยู่ใกล้ตาเรา

เราเอง ก็มองเห็นชัเจนแค่กรอบสายตาเราโดย ไม่เห็นรูปร่างภายนอกว่าเป็นอย่างไร

แต่คนที่รักเราสิ เค้ามองเราอยู่ห่างๆ สักระยะนึงเค้าถึงรู้ไงว่า

รูปร่างคนที่เรารักนั้น มีรูปร่างหน้าตายังไง

ถ้าดีก็ดีไป แต่ถ้าไม่ดี เค้าก็จะไม่เข้ามาห้ามเราหรอก

เพราะห้ามเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งรู้สึกว่าทำไมถึงมองแบบนั้น

แต่เค้าจะคอยเข้ามาหาเราเมื่อเราล้ม หรือแค่เซเค้าก็จะเข้ามาประคองเราไว้

ให้เรานั้นยืนขึ้นมาได้ และเข้มแข็งพอที่จะเดินหน้าสู้ต่อไปได้

 

แล้วสุดท้ายเราก็ไม่สามารถบอกได้

ว่าอะไร คือความสุขของคนเรา

เพราะความสุขนั้น คนทุกคนบนโลกนี้ย่อมไม่เหมือนกัน

แล้วจะมีใครมั้ยที่ชอบเหมือนเรา อย่างจริงใจ....................................