เช้าตื่นนอน

กลางวันทำงาน

เย็นกิน

กลางคืนนอน

โอ้ชีวิต......ไมมันน่าเบื่องี้อะ

ไม่รู้จะทำไรดีให้หายเซ็ง

ไม่รู้จะหันชีวิตไปทางไหน

มันหมุน ติ้ว ติ้ว ติ้ว.......

ไม่รู้จะปลัดหลักไปทางไหนดี

ที่เป็นอยู่ ....เค้าบอกว่าดี

แต่ตัวเองคิดว่ายังม่ายช่าย

เอ้อออออออออออออออ

คิดไม่ออก เซ็ง

ชีวิตมีแค่นี้เหรอเนี่ย

เกิดมาทั้งที

คิดไม่ออก

ใครก็ได้มาเข้าฝันทีนะ

ไม่มีจุดหมายเลยจริงๆ

เหมือนอยู่คนเดียวเลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

รอบตัวที่มันนิ่งๆ

เคยมั้ยที่รู้สึกว่าตัวเองเป็นใคร

ลองยืนหน้ากระจกแล้วเรียกชื่อตัวเองดูสิ

จะรู้สึกแปลกเหมือนตัวเองเป็นคนแปลกหน้า

ไม่เคยแม้จะเข้าใจ คนที่อยู่ในกระจกนั้นเลย

เค้าเป็นคนนิสัยยังไงก็ยังไม่รู้จัก

กำลังจะถามตัวเองว่า

เรากำลังจะทำไรอยุ่

เรากำลังทำเพื่ออะไร

เรากำลังทำไปทำไม

ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้

เหนื่อยรึป่าว????

มันไม่ได้เหนื่อย แต่มันเฉื่อยๆมากกว่า

เพราเหมือนเรากำลังวิ่งอยู่

แล้ววันนี้เราหยุดพักแล้วนั่งมองตัวเอง

ว่ากำลังทำอะไรอยู่

แล้วเห็นภาพตัวเองที่ทำงานไม่หยุด มา จะ2เดือนแล้ว

แปลกมั้ย

คงจะไม่แปลกสำหรับคนอื่น

แต่มันแปลกตัวเราเองที่กำลังวิ่งหนุวเอง

ไม่รับรู้เรื่องราวข้างนอก

ต่อต้านการได้รับข่าวสารที่ควรจะรู้

แต่ถึงตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างทำไปเพื่ออะไร

แต่อยากทำให้ถึงจุดที่ตัวเองคิดว่าพอ

สามารถอยู่กับตัวเองได้

แล้วที่เหลือของชีวิตเราจะอยู่กับสิ่งที่เรายังไม่รู้ในโลกนี้

รู้สึกดีเหมือนกัน

เหมือนได้นั่งดูตัวเองว่าทำอะไปบ้าง

ดีหรือไม่ดี

แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วว่าต้องเรียนรู้ที่ต้องอยู่กับตัวเอง

เจะไม่สามารถเรียนรู้สิ่งใดได้

ถ้ายังไม่ที่จะพยายามเข้าใจตัวเอง

ไม่ช่ายหรอกตัเอง

แล้วเราเองนั่นแหละที่จะปรับตัวเองให้เข้ากับสิ่งที่อยู่บนโลกใบนี้