| kannekar 的个人资料MAMAY照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
5月28日 ชีวิตที่อยู่คนเดียวนี่มันหมดแล้วจริงๆช่ายมั้ย
เวลานี้เราหมดแล้วกับความรู้สึกดี
เวลานี้เราไม่มีน้ำตาให้กับความเสียใจ
ทำไมต้องเข้ามาในเส้นทางชีวิตของเราด้วย
ทำไมต้องเข้ามาแล้วทำให้เราเกิดความทรงจำ
ทำไมต้องเข้าให้เราเกิดความเคยชิน
แล้วอยู่ดีๆเธอก้หายไป
หายไปเหมือนกับไม่เคยเดินเข้ามาในช้วิตเรา
ช่วงหนึ่งของชีวิตที่เรามีเธอร่วมทาง
ช่วงหนึ่งของชีวิต ที่เราหัวเราะด้วยกัน
จำภาพนั้นได้เสมอวันที่ต้องอยู่ด้วยกัน
แต่มีคนบอกไว้ ความสุขอยู่กับเราไม่นาน
แต่ความทุกขืสิ อยู่กับเรานานมาก
มีคนบอกว่า เรามีความสุขเท่าไหร่
ความทุกข์ที่ตามมา มันจะมาเป็น 2 เท่า เสมอ
แล้วความสุขที่ผ่านมา ครึ่งปี
เราคงต้องยอมรับกับความทุกข์ 1 ปี ช่ายมะ
แต่เราคิดว่าเราจะไม่เชื่อความคิดนี้
เรายังมีความสุขที่หาให้ตัวเองเสมอ
ชีวิตเรามันสั้นนัก
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา มีคนบอก
จะทำอะไรก็รีบทำเข้า
ไม่งั้นจะเสียใจเมื่อไม่มีโอกาสได้ทำ
ถึงแม้จะเดินอยู่ข้างทางคนเดียว
เห็นผุ้คนมากมายที่เดินผ่านไปผ่านมา
บางคนก็เดินเร็ว
บางคนก็เดินช้า
บางคนก็ยิ่ม
บางคนก็ร้องไห้
มองดูสิ บอกตัวเอง
เราไม่ได้อยู่คนเดียวซักหน่อย
ยังมีคนอยู่รอบตัวเรามากมาย
ถึงแม้เราไม่รู้จักเค้า ไม่ได้พูดคุย
แต่ครั้งหนึ่งเค้าก็เดิน ยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้
ผ่านเราไป
แต่สุดท้ายเราก็ต้องทำใจให้อยู่คนเดียวให้ได้
ไม่มีใครอยู่ติดกับชีวิตเราไปได้ตลอดหรอก
บอกตัวเองเสมอ ให้เข้มแข็ง
ยอมรับ สิ่งที่เป็นอยู่ทุกๆวันให้ได้
เพราะถ้าเรายังรับให้ตัวเองอยู่คนเดียวไม่ได้
ก็คงไม่มีใครยอมรับสิ่งที่เราเป็นอยู่อย่างแน่นอน
เราไม่อาจรู้ได้ว่ามีใครรักเรา หรือเรารักใคร
แต่ให้รู้ว่าเรารักตัวเองและตัวเองก็รักเรา
นั่นแหละ คือสิ่งที่เราคิดอยุ่ในตอนนี้
มนุษย์ เป็นสัตว์สังคม ต้องอยู่ร่วมกัน
แต่เราก็จำเป็นต้องเรียนรู้สิ่งที่ตัวเองเป้น เพื่อที่จะ ปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้
ในเมื่อเรายังไม่รุ้จัก ตัวเอง เราก็ไม่มีทางที่จะปรับตัวให้เข้ากับสิ่งที่อยู่รอบตัวเราได้นะ
แล้ววันนี้เราและคุณรู้จักตัวเองมากพอแล้วหรือยัง
5月23日 ครั้งหนึ่งที่ชวิตเคยเหนื่อยล้ากับความรักมีคนถามฉันว่าเหนื่อยไหม 5月15日 Good luck my loveสุดท้าย ก็เหมือนความฝัน
สุดท้ายก็เหลือแต่ตัวเอง
สุดท้ายก็ต้องรักตัวเอง
สุดท้ายก็คือความทรงจำหลอกๆ
ใครจะรู้บ้างว่าเราเป็นไง
ใครจะรู้ว่า เราไม่โทษใคร
ใครจะรู้ว่าเรา โง่แค่ไหน
แปลกนะ ความรักทำให้คนตาบอด จริง
แต่มันคือบทเรียน อีกขั้นที่เราผ่านมันมา
มันอาจจะเป็นข้อดีสำหรับตัวเอง ให้เข้มแข็งขึ้นมา
อนาคตเราจะเป็นเช่นไร
เคยถามตัวเองว่าจะเป็นเช่นไร เมื่อไม่มีเค้า
เคยถามตัวเองว่าจะร้องไห้มั้ยถ้าเค้าไป
แต่เราเข้าใจ คำว่า เวลาเค้าไป ตอนนั้นมันอึ้งไปหมด ทำอะไรไม่ถุก
ไม่รู้ว่าจะร้องไห้ดีมั้ย
แต่ดีใจนะ
ที่เรามีเพื่อน ท่คอยดูเราอยู่ห่างๆตลอด
ดีใจนะ
ที่เรามีคนคิดถึงเราเสมอ
ดีใจนะ ที่เพื่อนคอยเตือนเราตลอดแต่ เราไม่เคยฟัง
เพื่อนไม่เคยบอกว่าไม่ดี แต่เพื่อนบอกว่าอยากทำอะไรก็ทำไป
ถามว่าเราเสีใจมั้ยในสิ่งที่เราทำ
เราไม่เสียใจ เพราะเราได้บอกสิ่งที่เรารุ้สึกกับเค้าไปแล้ว
ไม่นึกว่าเค้าจะดีใจหรือเสียใจ ที่ได้รู้ความรู้สึกเรา
เพราะเรานั้นรักตัวเองมากกว่า ที่ต้องมานึกถึงความรู้สึกใคร
ตอนนี้ถ้าถามว่าหายดีรึยัง
ยังหรอก มันยังเจ็บอยู่ลึกๆจนไม่รู้จะระบายออกมายังไง
แล้วมองในมุมกลับกันมาทรมานตัวเองทำไม
ในเมื่อเค้ายังไม่รู้สึกเลยแม้แต่น้อย
ไปเถอะทางที่เธอเลือก
เรารั้งเธอได้แค่นี้แหละ
เราจะไม่รั้งเธอต่อไปแล้ว
และก็ไม่รั้งเธออีกต่อไป
ไปเถอะทางที่เธอคิดว่าดี
อยู่กับเราแล้วชีวิตมันเหมือนๆเดิม
แต่เธอไม่เคยนึกหรอกว่า ที่ผ่านมา
มันไม่ได้อยู่ที่เราคนเดียว
มันเป็นที่ตัวเธอเองที่ทำให้ชีวิตเธอเป็นเหมือนเดิม
ตัดสินใจไปจากเราก็ถือว่าเราโชคดี
ที่ไม่ต้องร้องไห้ทุกวันเหมือนเดิมอีก
โชคดีนะ
เราก็คงมีชีวิตที่ดีขึ้นจากเดิมเหมือนกันเมื่อเธอจากไป
|
|
|
